Jaki model eksportu warto wybrać i w jakiej sytuacji? Ekspansja firmy na rynki zagraniczne

Ekspansja na rynki zagraniczne to ważny etap dla każdego przedsiębiorstwa. Szacuje się, że do 2020 roku polski eksport wzrośnie aż o ok. 35%. Myśląc o ekspansji zagranicznej, warto wpierw się do niej przygotować. Kiedy warto zacząć o niej myśleć i jaki model eksportu zagranicznego można wybrać?

Kiedy warto zacząć myśleć o ekspansji na rynki zagraniczne?

Dobrze rozwijająca się firma, to działalność, która cały czas „idzie do przodu” w myśl słynnego i sprawdzonego porzekadła, że w biznesie „kto nie idzie do przodu, ten się cofa”. Bez względu na to, czy prowadzona działalność gospodarcza przynosi dziesiątki tysięcy, czy dziesiątki milionów przychodu, właściwym kryterium oceny, czy w danym momencie warto myśleć o ekspansji na rynki zagraniczne, jest to, czy występuje tendencja wzrostowa rozwoju firmy i osiąganych przychodów oraz czy jest odnotowywana od dłuższego czasu. Istotne są też założenia firmy, a nawet jej ambicje. Wiele biznesplanów już na wstępie zakłada np. eksport swoich towarów za granicę. W niektórych sektorach, np. IT, eksport produktów jest niezwykle łatwy, gdyż produkty informatyczne nie posiadają „fizycznej” formy. Wówczas firmy początkujące mogą rozważyć równoległy rozwój nie tylko na płaszczyźnie rynku rodzimego, ale możliwa jest także ekspansja na rynki zagraniczne.

W przypadku biznesów osadzonych w innych sektorach niż IT, nad działalnością eksportową warto pomyśleć zwłaszcza wtedy, gdy popyt na rodzimym rynku zdaje się być bliski wyczerpania. Posiadając interesujący, innowacyjny produkt, który jednak został już mocno wyprzedany na jednym rynku, warto rozważyć jego sprzedaż na innym rynku. Warto pamiętać, że w przypadku naprawdę okazyjnych produktów, jeśli nie zrobi tego sama firma, zawsze znajdzie się ktoś inny, kto będzie takie produkty eksportował.

Różne modele eksportu i ekspansji zagranicznej

Przy planowaniu zagranicznej ekspansji warto przygotować się od strony merytorycznej. Istotne jest posiadanie wyspecjalizowanej kadry, która zna się nie tylko na aspektach ekonomicznych, prawnych (zwłaszcza w zakresie międzypaństwowych regulacji handlowych, podatków i ew. ceł), ale także kulturowych w sytuacji, gdy pragnie się eksportować swe produkty np. na rynek azjatycki lub bliskowschodni.

Do najpopularniejszych modeli eksportu zagranicznego należy eksport pośredni i bezpośredni. Pierwszy model zakłada dużą rolę central handlu zagranicznego i pośredników. Upraszczając, eksporter dostarcza produkty wyspecjalizowanej jednostce zagranicznej, która je sprzedaje, pozostawiając sobie odpowiednią prowizję (choć w przypadku wynagrodzenia i kosztów istnieją też różne warianty). Model bezpośredni bazuje na konieczności własnej penetracji obcego rynku, wyszukiwania i nawiązywania kontaktów, negocjowania i odpowiedzialności za kwestie logistyczne. Przy eksporcie bezpośrednim można jednak korzystać z usług tzw. agentów zagranicznych. Zaletą zatrudnienia osób lub firm, będących ww. agentami jest fakt, że tacy współpracownicy posiadają dogłębną wiedzę na temat danego rynku.